Innowacyjne wsparcie układu ruchu prądem naprzemiennym

Rehabilitacja kompleksowa stanowi kluczowy element leczenia wielu chorób i urazów układu ruchu. W jej ramach stosuje się różnorodne zabiegi fizykoterapeutyczne, wykorzystujące działanie bodźców fizycznych na organizm. Jedną z nowoczesnych metod wspomagających proces leczenia jest terapia TECAR – technologia oparta na zastosowaniu diatermii krótkofalowej z wykorzystaniem fal radiowych.

Terapia TECAR zyskała w ostatnich latach istotne znaczenie w dziedzinie fizjoterapii. To metoda nowoczesna, nieinwazyjna i bezbolesna, powszechnie stosowana w leczeniu schorzeń oraz urazów narządu ruchu. Zabiegi z jej wykorzystaniem wykonywane są przez wykwalifikowanych fizjoterapeutów w specjalistycznych gabinetach rehabilitacyjnych.

Nazwa TECAR pochodzi od hiszpańskiego określenia “transferencia eléctrica capacitiva y resistiva”, co w tłumaczeniu oznacza „pojemnościowo-rezystancyjny transfer energii elektrycznej”. Technologia ta znana jest również pod angielskim skrótem CRET (capacitive-resistive electric transfer). Jej działanie opiera się na wykorzystaniu diatermii krótkofalowej – prądu zmiennego o częstotliwości fal radiowych w zakresie od około 300 kHz do 1 MHz. Specjalne urządzenie generuje impuls elektryczny w formie fali, która może pracować w trybie pojemnościowym lub rezystancyjnym. Dzięki temu energia może być precyzyjnie kierowana na określoną głębokość tkanek, w zależności od ustawień sprzętu oraz potrzeb terapeutycznych pacjenta.

W miejscu docelowym prąd doprowadza do wzrostu temperatury. Działanie prądu poprzez rozgrzanie tkanek skutkuje m.in.:

  • rozszerzeniem naczyń krwionośnych i poprawą przepływu krwi,
  • lepszym dotlenieniem i odżywieniem tkanek,
  • stymulacją naturalnych procesów odpowiadających za regenerację,
  • pobudzeniem metabolizmu komórkowego.

Wskazania do zabiegu

Terapia znajduje zastosowanie m.in. przy zaburzeniach w funkcjonowaniu układu ruchu, spowodowanych zarówno przewlekłymi stanami chorobowymi, jak i urazami, kontuzjami, czy stanami pooperacyjnymi. Wśród wskazań wymienia się przypadłości takie jak np.:

  • ból o charakterze przewlekłym lub ostrym,
  • ból i dyskomfort przeciążeniowy,
  • nadmierne napięcie mięśniowe, skurcze,
  • dolegliwości występujące po zabiegach i operacjach,
  • urazy – złamania, skręcenia, naderwania,
  • dysfunkcja ścięgna Achillesa,
  • łokieć tenisisty,
  • obrzęki,
  • krwiaki,
  • zapalenie błony i/lub kaletki maziowej,
  • zmiany zwyrodnieniowe.